راکاپوشی

راکاپوشی کوهی عظیم به ارتفاع ۷٬۷۸۸ متر است که در میان دره هونزا واقع در ناحیهٔ گلگت-بلتستان در شمال پاکستان قرار داشته و گوشهٔ جنوب غربی رشته کوه قراقروم را تشکیل می دهد. این کوه همچنین گستره ای تقریباً ۲۰ کیلومتری را از شرق تا غرب دربر می گیرد و نمایی غالب را در افق بخش زیادی از شاهراه قره قروم تشکیل می دهد.حسین خوش چشم و جلال چشمه قصابانی بروی قله راکاپوشی
پس از تلاش های ناموفق گروه های مختلف در سال های ۱۹۳۸، ۱۹۴۷، ۱۹۵۴ و ۱۹۵۶، نخستین صعود موفق به راکاپوشی در سال ۱۹۵۸ توسط گروهی بریتانیایی-پاکستانی شامل مایکل بنکس و تام پتی از طریق تیغهٔ جنوب غربی صورت گرفت. این دو نفر ۳۶ روز پس از برپایی کمپ اصلی و در شرایطی سخت درحالیکه از ناحیه دست و پا دچار سرمازدگی شده بودند و اکسیژن نیز نداشتند به قلهٔ راکاپوشی رسیدند.
دومین صعود موفق در سال ۱۹۷۹ و توسط گروهی لهستانی-پاکستانی و از طریق خط الرأس شمال غربی صورت گرفت. در همان سال ایهو اوهتانی و ماتسوشی یاماشیتا نیز موفق به فتح قله از طریق خط الرأس شمالی شدند. پس از آنها در ۱۹۸۳ گروه بلژیکی، در ۱۹۸۴ گروه کانادایی و در ۱۹۸۶ گروه هلندی به این قله صعود کردند و در ۱۹۹۶ نیز، آنیبال پیندا از طریق خط الرأس شمال غربی به قله رسید.
در تاریخ ۱۸ مرداد ۱۳۷۶ (برابر با ۹ اوت ۱۹۹۷)، گروهی از کوهنوردان ایرانی به سرپرستی رامین شجاعی موفق به فتح راکاپوشی شدند که محمد اوراز، رامین شجاعی، جلال چشمه قصابانی، فرشاد خلیلی و حسین خوش چشم صعودکنندگان به این قله بودند. همچنین در سال ۱۳۸۵ گروهی از کوهنوردان خراسانی توانستند با موفقیت به این قله صعود کنند.