دکناء. [ دَ ] ( ع ص ) تأنیث ادکن. ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). ج ، دُکن. ( اقرب الموارد ).رجوع به ادکن شود. || ثریدة دکناء؛ اشکنه بسیارتوابل. ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ).
