خوکاره. [ رَ / رِ ] ( ص مرکب ) معتاد. عادت شده. || همدم. مونس. ( ناظم الاطباء ).
خوکاره
لغت نامه دهخدا
دانشنامه عمومی
حوکاره یا خوی کاره به معنی کسیست که بر پایه خوی کار میکند، معتاد. هر دو شکل حوکاره و خوکاره پذیرفتنی هستند حوکاره درلری امروزی کاربرد دارد
کلمات دیگر: