نیروده. [ دِه ْ ] ( نف مرکب ) کمک دهنده. مددکار. یاری کننده. تقویت کننده :
پسر بایدی پیشم اکنون به پای
دلارای و نیروده و رهنمای.
عشرتگه تو دهان ضیغم.
پسر بایدی پیشم اکنون به پای
دلارای و نیروده و رهنمای.
فردوسی.
نیروده تست ناف خرچنگ عشرتگه تو دهان ضیغم.
خاقانی.