دکاع . [ دُ ](ع اِ) بیماری سینه ٔ اسب و شتر. (منتهی الارب ). بیماریی است که در سینه ٔ اسبان و شتران پدید آید و آن چون «خبطة» و زکام است انسان را. (از اقرب الموارد).

دکاع . [ دُ ](ع اِ) بیماری سینه ٔ اسب و شتر. (منتهی الارب ). بیماریی است که در سینه ٔ اسبان و شتران پدید آید و آن چون «خبطة» و زکام است انسان را. (از اقرب الموارد).

لغت نامه دهخدا

<div class="boxBd">دکاع. [ دُ ] ( ع مص ) مبتلی به علت «دکاع » گردیدن. ( از منتهی الارب ). رجوع به دُکاع ( ع اِ ) شود. <hr>دکاع. [ دُ ]( ع اِ ) بیماری سینه اسب و شتر. ( منتهی الارب ). بیماریی است که در سینه اسبان و شتران پدید آید و آن چون «خبطة» و زکام است انسان را. ( از اقرب الموارد ).</div>

دکاع. [ دُ ] ( ع مص ) مبتلی به علت «دکاع » گردیدن. ( از منتهی الارب ). رجوع به دُکاع ( ع اِ ) شود. دکاع. [ دُ ]( ع اِ ) بیماری سینه اسب و شتر. ( منتهی الارب ). بیماریی است که در سینه اسبان و شتران پدید آید و آن چون «خبطة» و زکام است انسان را. ( از اقرب الموارد ).

دکاع . [ دُ ] (ع مص ) مبتلی به علت «دکاع » گردیدن . (از منتهی الارب ). رجوع به دُکاع (ع اِ) شود.

دکاع . [ دُ ] (ع مص ) مبتلی به علت «دکاع » گردیدن . (از منتهی الارب ). رجوع به دُکاع (ع اِ) شود.