وارث میراث ستاننده میراث گیر میراث بر ارث بر میراث گیرنده
میراث ستان
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
میراث ستان. [ س ِ ] ( نف مرکب ) میراث ستاننده. میراث گیر. میراث بر. ارث بر. وارث. میراث گیرنده :
منصوبه گشای بیم و امید
میراث ستان ماه و خورشید.
منصوبه گشای چارگوهر.
منصوبه گشای بیم و امید
میراث ستان ماه و خورشید.
نظامی.
میراث ستان هفت کشورمنصوبه گشای چارگوهر.
نظامی.
کلمات دیگر: