مالک میراث شدن میراث زدن ارث بردن ارث خوردن
میراث خوردن
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
میراث خوردن. [ خَورْ / خُرْ دَ] ( مص مرکب ) مالک میراث شدن. میراث زدن. ( ناظم الاطباء ). ارث بردن. ارث خوردن. بهره مند شدن از مال و ملکی که مرده به ارث گذارد. و رجوع به میراث خوار شود.
کلمات دیگر: