کارل-هاینریش فون اشتولپ ناگل (به آلمانی: Carl-Heinrich von Stülpnagel) ژنرال ارتش آلمان و از اعضای کودتای ۲۰ ژوئیه علیه هیتلر و حزب نازی بود.پس از شکست کودتا او و مشاورش به وسیله گشتاپو بازداشت شدند و در ۳۰ اوت ۱۹۴۴ به مرگ محکوم شدند و همان روز به دار آویخته شدند.
صلیب آهن درجه یک و دو (۱۹۱۴)
صلیب افتخار
صلیب آهن درجه یک و دو (۱۹۳۹)
صلیب نقره ای المان (فوریه ۱۹۴۴)
نشان صلیب شوالیه آهنین (۲۱ اوت ۱۹۴۱)
او در برلین به دنیا آمد و بلافاصله بعد از تحصیلات ابتدایی به در ۱۹۰۴ ارتش پیوست. در جنگ جهانی اول گماشته ژنرال بود و بعد از خدمت در ارتش امپراتوری المان (رایش ور) در ۱۹۲۴ به درجه سروانی رسید. در ۱۹۲۵ به سرگردی بعد فرمانده دو گردان از هنگ پنجم پیاده نظام در نئوروپین در ایالت براندنبورگ شد. در ۱۹۳۳ به سرهنگی ارتقا پیدا کرد. در ۱۹۳۶ به درجه ژنرال-سرگردی (معادل ژنرال دو ستاره در نیروهای ناتو و ایالات متحده آمریکا و سرلشکر در نیروهای مسلح ایران) رسید و فرمانده لشکر ۳۰ پیاده آلمان در لوبک شد.
در ۱۹۳۷ دوباره ترفیع گرفت و به درجه ژنرال-ستوانی رسید (معادل سپهبد) همچنین به مقام جانشینی فرماندهی ستاد مشترک منصوب شد. در ۱۹۳۸ بعد از ماجرای بلومبرگ-فریچ و بحران سودت در چکسلواکی عقیده اش به هیتلر برگشت و در همین زمان بود که با گروه مقاومت المان و توطئه گران نظامی تماس گرفت و آنان را در جریان برنامه برای تهاجم سراسری به چکسلواکی قرار داد.
از ۲۰ دسامبر ۱۹۴۰ تا ۴ اکتبر ۱۹۴۱ اشتولپ ناگل فرمانده ارتش هفدهم بود و در ۲۰ ژوئن ۱۹۴۱ بعد از آغاز عملیات بارباروسا او به شکل موفقی توانست ارتش هفدهم را در قسمت جنوب جبهه شرقی رهبری کند تحت هدایت و فرماندهی او ارتش هفدهم موفق به پیروزی در نبرد یومن و نبرد کیف شد.
صلیب آهن درجه یک و دو (۱۹۱۴)
صلیب افتخار
صلیب آهن درجه یک و دو (۱۹۳۹)
صلیب نقره ای المان (فوریه ۱۹۴۴)
نشان صلیب شوالیه آهنین (۲۱ اوت ۱۹۴۱)
او در برلین به دنیا آمد و بلافاصله بعد از تحصیلات ابتدایی به در ۱۹۰۴ ارتش پیوست. در جنگ جهانی اول گماشته ژنرال بود و بعد از خدمت در ارتش امپراتوری المان (رایش ور) در ۱۹۲۴ به درجه سروانی رسید. در ۱۹۲۵ به سرگردی بعد فرمانده دو گردان از هنگ پنجم پیاده نظام در نئوروپین در ایالت براندنبورگ شد. در ۱۹۳۳ به سرهنگی ارتقا پیدا کرد. در ۱۹۳۶ به درجه ژنرال-سرگردی (معادل ژنرال دو ستاره در نیروهای ناتو و ایالات متحده آمریکا و سرلشکر در نیروهای مسلح ایران) رسید و فرمانده لشکر ۳۰ پیاده آلمان در لوبک شد.
در ۱۹۳۷ دوباره ترفیع گرفت و به درجه ژنرال-ستوانی رسید (معادل سپهبد) همچنین به مقام جانشینی فرماندهی ستاد مشترک منصوب شد. در ۱۹۳۸ بعد از ماجرای بلومبرگ-فریچ و بحران سودت در چکسلواکی عقیده اش به هیتلر برگشت و در همین زمان بود که با گروه مقاومت المان و توطئه گران نظامی تماس گرفت و آنان را در جریان برنامه برای تهاجم سراسری به چکسلواکی قرار داد.
از ۲۰ دسامبر ۱۹۴۰ تا ۴ اکتبر ۱۹۴۱ اشتولپ ناگل فرمانده ارتش هفدهم بود و در ۲۰ ژوئن ۱۹۴۱ بعد از آغاز عملیات بارباروسا او به شکل موفقی توانست ارتش هفدهم را در قسمت جنوب جبهه شرقی رهبری کند تحت هدایت و فرماندهی او ارتش هفدهم موفق به پیروزی در نبرد یومن و نبرد کیف شد.