کلمه جو
صفحه اصلی

شرحبیل بن حسنه

دانشنامه عمومی

شُرَحْبیل بن حسنه (به عربی: شرحبیل بن حسنة) (۵۸۳-۶۳۹)، یکی از صحابه و فرماندهٔ ارتش در زمان حکومت خلفای راشدین بود که برای ابوبکر و عمر عمر بن خطاب خدمت کرد.
ویکی پدیای عربی

دانشنامه اسلامی

[ویکی فقه] شُرَحْبیل بن حَسَنه، یا شرحبیل بن عبداللّه، از نخستین صحابه پیامبر و از فرماندهان اسلام در شام می باشد.
شرحبیل بن حسنه کنیه اش ابو عبداللّه، یا ابوعبدالرحمان، یا ابو وائله بود.

پدر و مادر شرحبیل
پدر وی، عبداللّه بن مطاع، از قبیله بنیغوث بن مر یا از کنده یا بنی جُمَح یا تَمیم بود و مادرش، حَسَنه، از قبیله بنی عدی و به قولی، اهل شهر عَدَولی در بحرین بود و به طریق وِلاء، به مَعْمَربن حبیب بن وَهْب بن حُذافه جُمَحی منتسب بود، ازاینرو، شرحبیل با انتساب به مادرش، به شرحبیل بن حسنه شهرت یافته است.

ناپدری شرحبیل
به نقل از ابن اسحاق، حسنه نخست زن عبداللّه بن مُطاع بود. چون عبداللّه درگذشت، سفیان فرزند خوانده معمر بن حبیب و مردی از انصار از طایفه بنی زُرَیق بن عامر، حسنه را به زنی گرفت و از او صاحب دو پسر به نامهای خالد یا جابر و جُناده شد.
پس از آن، سفیان، شرحبیل را به فرزند خواندگی پذیرفت، بنابراین از شرحبیل نیز همچون سفیان بن معمر جمحی، در زمرۀ بنی جُمَح یاد می شد، اما به نقل از محمد بن عمر واقدی، سفیان بن معمر برادر مادری شرحبیل بن حسنه بوده و حسنه مادر سفیان و شرحبیل بوده است، نه زن سفیان.

اختلاف درباره قبیله شرحبیل
...


کلمات دیگر: