<div class="boxBd"><b>( بغاضة )</b> بغاضة. [ب َ ض َ ] ( ع مص ) دشمن روی شدن. ( منتهی الارب ). دشمن شدن کسی. ( ناظم الاطباء ). بغیض گشتن. ( از اقرب الموارد ). || دوست داشتن کسی را. ( از اضداد است ). و آن لغتی ردی است از کلام حشو. ( از اقرب الموارد ).</div>

( بغاضة ) بغاضة. [ب َ ض َ ] ( ع مص ) دشمن روی شدن. ( منتهی الارب ). دشمن شدن کسی. ( ناظم الاطباء ). بغیض گشتن. ( از اقرب الموارد ). || دوست داشتن کسی را. ( از اضداد است ). و آن لغتی ردی است از کلام حشو. ( از اقرب الموارد ).

لغت نامه دهخدا

<p><span class=""hl"">بغاضة.</span> [ب َ ض َ ] (ع مص ) دشمن روی شدن . (منتهی الارب ). دشمن شدن کسی . (ناظم الاطباء). بغیض گشتن . (از اقرب الموارد). || دوست داشتن کسی را. (از اضداد است ). و آن لغتی ردی است از کلام حشو. (از اقرب الموارد).<br></p>

بغاضة. [ب َ ض َ ] (ع مص ) دشمن روی شدن . (منتهی الارب ). دشمن شدن کسی . (ناظم الاطباء). بغیض گشتن . (از اقرب الموارد). || دوست داشتن کسی را. (از اضداد است ). و آن لغتی ردی است از کلام حشو. (از اقرب الموارد).

بغاضه

لغت نامه دهخدا