کلمه جو
صفحه اصلی

خویشتن سوز

فرهنگ فارسی

خود سوزنده آنکه خود را سوزاند

لغت نامه دهخدا

خویشتن سوز. [ خوی / خی ت َ ] ( نف مرکب ) خودسوزنده. آنکه خود را سوزاند. سوزنده خویشتن :
لیلی نه که صبح گیتی افروز
مجنون نه که شمع خویشتن سوز.
نظامی ( لیلی و مجنون ص 68 ).
میریخت سرشگ دیده تاروز
ماننده شمع خویشتن سوز.
نظامی.
که من خود چون چراغم خویشتن سوز.
نظامی.


کلمات دیگر: