تندی میان لب پایین
بظره
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
( بظرة ) بظرة. [ ب َ رَ ] ( ع اِ ) زنی که در بغلش موی کم باشد. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). || حلقه انگشتری بی کرمی. ( کذا ). ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). حلقه انگشتری بدون نگین. ( ناظم الاطباء ).
بظرة. [ ب ِ رَ ] ( ع اِ ) رایگان ، و منه : ذهب دمه بظراً. ( منتهی الارب ). رایگان. ( ناظم الاطباء ).
بظرة. [ ب ُ رَ ] ( ع اِ ) تندی میان لب بالایین. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ).
بظرة. [ ب ِ رَ ] ( ع اِ ) رایگان ، و منه : ذهب دمه بظراً. ( منتهی الارب ). رایگان. ( ناظم الاطباء ).
بظرة. [ ب ُ رَ ] ( ع اِ ) تندی میان لب بالایین. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ).
بظرة. [ ب َ رَ ] (ع اِ) زنی که در بغلش موی کم باشد. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). || حلقه ٔ انگشتری بی کرمی . (کذا). (منتهی الارب ) (آنندراج ). حلقه ٔ انگشتری بدون نگین . (ناظم الاطباء).
بظرة. [ ب ِ رَ ] (ع اِ) رایگان ، و منه : ذهب دمه بظراً. (منتهی الارب ). رایگان . (ناظم الاطباء).
بظرة. [ ب ُ رَ ] (ع اِ) تندی میان لب بالایین . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).
کلمات دیگر: