شتر بچه که در میان نتاج زاید و آنکه در اول نتاج زاید آنرا ربع خوانند و آنکه در آخر نتاج زاید آنرا هیع
بعه
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
( بعة ) بعة. [ ب ُع ْ ع َ ] ( ع اِ ) شتر بچه که در میان نتاج زاید و آنکه در اول نتاج زاید آنرا رُبَع خوانند و آنکه در آخر نتاج زایدآنرا هُیع. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ).
بعة. [ ب ُع ْ ع َ ] (ع اِ) شتر بچه که در میان نتاج زاید و آنکه در اول نتاج زاید آنرا رُبَع خوانند و آنکه در آخر نتاج زایدآنرا هُیع. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ).
کلمات دیگر: