لقب غیاث الدین جمشید .
بطلمیوس ثانی
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
بطلمیوس ثانی. [ ب َ ل َ س ِ ] ( ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) لقبی بوده که به دانشمند بزرگ بقصد بزرگ داشت و تجلیل اطلاق میشده چنانکه خاقانی در شعر زیر خود را بدان ستاید :
مرا خوانند بطلمیوس ثانی
مرا دانند فیلافوس والا.
بطلمیوس ثانی. [ ب َ ل َ س ِ ] ( اِخ ) لقب ابوعلی بن هیثم. رجوع به ابن هیثم و تتمه صوان الحکمه ص 77، و روضات الجنات چ 1 ص 134 شود.
بطلمیوس ثانی. [ ب َ ل َ س ِ ] ( اِخ ) لقب غیاث الدین جمشید. رجوع به غیاث الدین جمشید و حبیب السیر چ خیام ج 4 ص 21 شود.
مرا خوانند بطلمیوس ثانی
مرا دانند فیلافوس والا.
خاقانی.
بطلمیوس ثانی. [ ب َ ل َ س ِ ] ( اِخ ) لقب ابوعلی بن هیثم. رجوع به ابن هیثم و تتمه صوان الحکمه ص 77، و روضات الجنات چ 1 ص 134 شود.
بطلمیوس ثانی. [ ب َ ل َ س ِ ] ( اِخ ) لقب غیاث الدین جمشید. رجوع به غیاث الدین جمشید و حبیب السیر چ خیام ج 4 ص 21 شود.
بطلمیوس ثانی . [ ب َ ل َ س ِ ] (اِخ ) لقب ابوعلی بن هیثم . رجوع به ابن هیثم و تتمه ٔ صوان الحکمه ص 77، و روضات الجنات چ 1 ص 134 شود.
بطلمیوس ثانی . [ ب َ ل َ س ِ ] (اِخ ) لقب غیاث الدین جمشید. رجوع به غیاث الدین جمشید و حبیب السیر چ خیام ج 4 ص 21 شود.
بطلمیوس ثانی . [ ب َ ل َ س ِ ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) لقبی بوده که به دانشمند بزرگ بقصد بزرگ داشت و تجلیل اطلاق میشده چنانکه خاقانی در شعر زیر خود را بدان ستاید :
مرا خوانند بطلمیوس ثانی
مرا دانند فیلافوس والا.
مرا خوانند بطلمیوس ثانی
مرا دانند فیلافوس والا.
خاقانی .
کلمات دیگر: