با سلب دیبا . با پوشسش دیبا .
دیبا سلب
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
دیبا سلب. [ س َ ل َ ] ( ص مرکب ) با سلب دیبا.با پوشش دیبا. که جامه ای از دیبا دارد :
آسمان دیبا سلب گشت و هوا عنبر غبار
گلستان زرین درخت و آدمی سیمین مکان.
آسمان دیبا سلب گشت و هوا عنبر غبار
گلستان زرین درخت و آدمی سیمین مکان.
فرخی.
کلمات دیگر: