لغت نامه دهخدا

<div class="boxBd">دیامیس. [ دَ ] ( ع اِ ) ج ِ دیماس. ( اقرب الموارد ). رجوع به دیماس شود. <hr>دیامیس. [ دَ ] ( اِخ ) نقبهایی در زیر زمین بوده است که مسیحیان برای نجات ازظلم و ستم و برای عبادت بدانجا پناه می بردند. و معروف ترین آن دیامیس رم است که در خارج از شهر و در عمق 7 تا 20 متری بود. ( از الموسوعة العربیةالمیسرة ).</div>

دیامیس. [ دَ ] ( ع اِ ) ج ِ دیماس. ( اقرب الموارد ). رجوع به دیماس شود. دیامیس. [ دَ ] ( اِخ ) نقبهایی در زیر زمین بوده است که مسیحیان برای نجات ازظلم و ستم و برای عبادت بدانجا پناه می بردند. و معروف ترین آن دیامیس رم است که در خارج از شهر و در عمق 7 تا 20 متری بود. ( از الموسوعة العربیةالمیسرة ).

دیامیس . [ دَ ] (اِخ ) نقبهایی در زیر زمین بوده است که مسیحیان برای نجات ازظلم و ستم و برای عبادت بدانجا پناه می بردند. و معروف ترین آن دیامیس رم است که در خارج از شهر و در عمق 7 تا 20 متری بود. (از الموسوعة العربیةالمیسرة).

دیامیس . [ دَ ] (اِخ ) نقبهایی در زیر زمین بوده است که مسیحیان برای نجات ازظلم و ستم و برای عبادت بدانجا پناه می بردند. و معروف ترین آن دیامیس رم است که در خارج از شهر و در عمق 7 تا 20 متری بود. (از الموسوعة العربیةالمیسرة).