خود پرستیدن خودخواه بودن
خویشتن پرستیدن
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
خویشتن پرستیدن. [ خوی / خی ت َ پ َ رَ دَ ] ( مص مرکب ) خودپرستیدن. خودخواه بودن. خودپسندی کردن. خود را پسندیدن :
تا تو ببینیم و خویشتن نپرستیم.
تا تو ببینیم و خویشتن نپرستیم.
سعدی ( غزلیات ).
کلمات دیگر: