شعر پست مدرن

ادبیات پست مدرن
پسانوگرایی
چارلز اولسون
رابرت کریلی
لئونارد کوهن
رضا براهنی
غزل پست مدرن
سید مهدی موسوی
شعر پسانوگرا یا شعر پست مدرن یکی از جریان های نو در حوزهٔ شعر است.
از ویژگی های اصلی شعر پسانوگرا می توان به ساختارشکنی، معناگریزی، نگاه متفاوت، چندصدایی (یا پلی فونی) و تصویر اسکیزوفرن، جدال با سنت و به چالش کشیدن فراروایت ها اشاره کرد و همچنین کلاژ، بی قاعدگی (فقدان نظم مرکز محور)، رشد غیر خطی، ساختار نامتمرکز، عدم توازن، عدم قطعیت (شک اندیشی)، ذهن گرایی (تجرید گرایی)، ایهام، انتزاع (آبستره)، تکرار و تسلسل، دو پهلویی و جریان سیال ذهن، از جمله مولفه هایی می باشد که در شعر پسانوگرا رایج است.
یکی از عناصری که در غزل های پست مدرن به چشم می خورد «شکست روایت» است، یعنی دیگر ساختار خطّی و روایی بر غزل حکمفرما نیست.در غزل کلاسیک واحد شعر، مصرع یا بیت است، امّا در غزل پست مدرن کلّ غزل واحد است.مسئلهٔ «مرگ مؤلّف» با آن که بیشتر به دید ما به اثر برمی گردد و در متن نیاز به رویکردی خاص ندارد، امّا در «غزل پست مدرن» روی آن بسیار کار شده است.