خرم نهان. [ خ ُرْ رَ ن ِ / ن َ ] ( ص مرکب ) آسوده دل. مشعوف. خوشدل. ( از ناظم الاطباء ) :
هنر گیرد این شاه خرم نهان
زفرمان او شاد گردد جهان.
تنش زین جهانست و دل زآن جهان.
دو خرم نهان شاد و آرام جوی.
سخن راندی چند پیش مهان.
هنر گیرد این شاه خرم نهان
زفرمان او شاد گردد جهان.
فردوسی.
خردمند و دانا و خرم نهان تنش زین جهانست و دل زآن جهان.
فردوسی.
سوی مرز ایران نهادند روی دو خرم نهان شاد و آرام جوی.
فردوسی.
یکی گفت کای شاه خرم نهان سخن راندی چند پیش مهان.
فردوسی.