خشفه

خشفه . [ خ ُ ف َ ] (ع اِ) آهوبچه ٔ ماده ای که نخست زاده یا نخست برفتارآمده . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ). خِشفَه . خَشفَه .

خشفه . [ خ َ ش َ ف َ ] (ع اِ) جنبش و حرکت . (از منتهی الارب ) (از تاج العروس ). || آواز ملایم . (از منتهی الارب ).

خشفه . [ خ َ ف َ ] (ع اِ) آواز رفتار مار. (از منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ). || زمینی بلند و نرم که سنگ در آن کمتر باشد. (منتهی الارب ). || جنبش و حرکت . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (ازلسان العرب ) (اقرب الموارد). || آهوبچه ٔ ماده ای که نخست زاده یا نخست برفتارآمده . خِشفه . خُشفه . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ).

خشفه . [ خ َ ف َ ] (ع مص ) جنبیدن . (منتهی الارب ). خَشف . رجوع به خَشف شود. || دریافتن . خَشف . || آواز آمدن از برف هنگام رفتن بروی آن . خَشف . || آواز کردن ، خَشف . || شتافتن و تیز رفتن ، خَشف . || کوفتن و شکستن سر کسی را بسنگ ، خَشف . || انداختن زن بچه را. خَشف . (منتهی الارب ).

خشفه . [ خ ِ ش َ ف َ ] (ع اِ) ج ِ خَشف . خِشف . خُشف . رجوع به خَشف . خِشف . خُشف . شود.

خشفه . [ خ ِ ف َ ] (ع اِ) آهوبچه ٔ ماده ای که نخست زاده یا نخست برفتار آمده . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ). خَشفَه . خُشفَه .