( امخطة ) امخطة. [ اَ خ ِ طَ ] ( ع اِ ) ج ِ مخاط. ( از اقرب الموارد ). آبهایی که از بینی آید. و رجوع به مخاط شود.
امخطه
لغت نامه دهخدا
امخطة. [ اَ خ ِ طَ ] (ع اِ) ج ِ مخاط. (از اقرب الموارد). آبهایی که از بینی آید. و رجوع به مخاط شود.
کلمات دیگر:
امخطة. [ اَ خ ِ طَ ] (ع اِ) ج ِ مخاط. (از اقرب الموارد). آبهایی که از بینی آید. و رجوع به مخاط شود.