کلمه جو
صفحه اصلی

نکفه

لغت نامه دهخدا

( نکفة ) نکفة. [ ن َ ک َ ف َ ] ( ع اِ ) واحد نَکَف. ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ).رجوع به نَکَف شود. || دردی که در گوش گیرد. ( از المنجد ) ( از متن اللغة ) ( از اقرب الموارد ).

نکفة. [ ن ُ ف َ / ن َ ف َ / ن َ ک َ ف َ ] ( ع اِ ) بن استخوان زنخ. ( ناظم الاطباء ). رجوع به نکفتان شود.

نکفة. [ ن َ ک َ ف َ ] (ع اِ) واحد نَکَف . (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).رجوع به نَکَف شود. || دردی که در گوش گیرد. (از المنجد) (از متن اللغة) (از اقرب الموارد).


نکفة. [ ن ُ ف َ / ن َ ف َ / ن َ ک َ ف َ ] (ع اِ) بن استخوان زنخ . (ناظم الاطباء). رجوع به نکفتان شود.



کلمات دیگر: