( بشاءة ) بشاءة. [ ب َ ءَ ]( اِخ ) بشائت. نام موضعی است در شعر خالد. ( از منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). و رجوع به معجم البلدان شود.
بشاءه
لغت نامه دهخدا
بشاءة. [ ب َ ءَ ](اِخ ) بشائت . نام موضعی است در شعر خالد. (از منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). و رجوع به معجم البلدان شود.
کلمات دیگر: