زمین شوره زار زمینی که زراعت ندهد نمکزار . شوره زار
گل شوره
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
گل شوره. [ گ ِ ل ِ رَ / رِ ] ( ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) زمین شوره زار.زمینی که زراعت ندهد. نمکزار. شوره زار :
در گل شوره دانه افشانی
برنیارد مگر پشیمانی.
در گل شوره دانه افشانی
برنیارد مگر پشیمانی.
نظامی ( هفت پیکر ص 32 ).
کلمات دیگر: