نوعی از حشرات ارتویتر جهنده از تیره گریلیده در لهجه مازندران آبدزدک
پشیل
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
پشیل. [ پ َ ] ( اِ ) نوعی از حشرات اُرتوپتر جهنده از تیره گریلیده در لهجه مازندران ، آبدزدک . زمین سنبه. انگشت بُرَک. ( حشره معروف ).
گویش مازنی
/peshil/ آب دزدک
آب دزدک
کلمات دیگر: