خیری وند. [ وَ ] ( اِخ )یکی از طوایف پشتکوه از ایلات کرد ایران است. ( یادداشت مؤلف ). رجوع به جغرافیای سیاسی کیهان ص 70 شود.
خیری وند
لغت نامه دهخدا
پیشنهاد کاربران
تیره خیریوند طایفه خلیلی بیگیوند ایل منجزی
تش ها::
دوست علی وند. فرض علی وند. خیری زاده. سلطان وند
. شیرمحمدوند. سیاه. شنبه وند
. غلامی. سید صالح. عزیزوند
تش ها::
دوست علی وند. فرض علی وند. خیری زاده. سلطان وند
. شیرمحمدوند. سیاه. شنبه وند
. غلامی. سید صالح. عزیزوند
خیری وند یا خیریوند یکی از چندین تَشِ ( خاندان یا دودمان ) تیره ی هلیلی از طایفه ی منجزی از باب بهداروندِ ایل بختیاری است.
خاستگاه این مردم منطقه ی بیرگان در شهرستان کوهرنگ در استان چهارمحال وبختیاری است اما بیشتر آنان در شهر های اهواز، مسجدسلیمان و شوشتر زندگی می کنند.
مهدی پور، مهدی پور بیرگانی ، احمدی هلیلی، خانعلی پور و . . . نام های خانوادگی غالب در میان مردم این تَش است.
خاستگاه این مردم منطقه ی بیرگان در شهرستان کوهرنگ در استان چهارمحال وبختیاری است اما بیشتر آنان در شهر های اهواز، مسجدسلیمان و شوشتر زندگی می کنند.
مهدی پور، مهدی پور بیرگانی ، احمدی هلیلی، خانعلی پور و . . . نام های خانوادگی غالب در میان مردم این تَش است.
کلمات دیگر: