کلمه جو
صفحه اصلی

خرفان

لغت نامه دهخدا

خرفان . [ خ ُ ] (ع اِ) ج ِ خروف . (منتهی الارب ) (از لسان العرب ) (از تاج العروس ).

خرفان. [ خ َ ] ( ع ص ) پیری که عقلش تباه شده باشد. ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ) ( از لسان العرب ).
خرفان. [ خ ِ ] ( ع اِ ) ج ِ خروف. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ) ( از تاج العروس ). رجوع به خروف شود.
خرفان. [ خ ُ ] ( ع اِ ) ج ِ خروف. ( منتهی الارب ) ( از لسان العرب ) ( از تاج العروس ).

خرفان . [ خ َ ] (ع ص ) پیری که عقلش تباه شده باشد. (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (از لسان العرب ).

خرفان . [ خ ِ ] (ع اِ) ج ِ خروف . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (از تاج العروس ). رجوع به خروف شود.

کلمات دیگر: