لغت نامه دهخدا

<div class="boxBd">جعران. [ ج َ / ج ُ / ج ِ ] ( ع اِ ) جعر. ( منتهی الارب ). سرگین هر درنده چنگال داری است. ( معجم البلدان ). پیخال مرغ شکاری. ( منتهی الارب ). - ابوجعران ؛ سرگین گردان. رجوع به ابوجعران شود. - ام جعران ؛ مرغ مردارخوار. رجوع به ام جعران شود. <hr>جعران. [ ج َ ] ( اِخ ) نام جائی است. ( معجم البلدان ).</div>

جعران. [ ج َ / ج ُ / ج ِ ] ( ع اِ ) جعر. ( منتهی الارب ). سرگین هر درنده چنگال داری است. ( معجم البلدان ). پیخال مرغ شکاری. ( منتهی الارب ). - ابوجعران ؛ سرگین گردان. رجوع به ابوجعران شود. - ام جعران ؛ مرغ مردارخوار. رجوع به ام جعران شود. جعران. [ ج َ ] ( اِخ ) نام جائی است. ( معجم البلدان ).

جعران . [ ج َ / ج ُ / ج ِ ] (ع اِ) جعر. (منتهی الارب ). سرگین هر درنده ٔ چنگال داری است . (معجم البلدان ). پیخال مرغ شکاری . (منتهی الارب ). - ابوجعران ؛ سرگین گردان . رجوع به ابوجعران شود. - ام جعران ؛ مرغ مردارخوار. رجوع به ام جعران شود.

جعران . [ ج َ / ج ُ / ج ِ ] (ع اِ) جعر. (منتهی الارب ). سرگین هر درنده ٔ چنگال داری است . (معجم البلدان ). پیخال مرغ شکاری . (منتهی الارب ). - ابوجعران ؛ سرگین گردان . رجوع به ابوجعران شود. - ام جعران ؛ مرغ مردارخوار. رجوع به ام جعران شود.