<div class="boxBd">جعظ. [ ج َ ] ( ع ص ) مرد دفزک متکبر بدخوی که وقت طعام خشم گیرد. ( منتهی الارب ). مردم بدخوی. ( مهذب الاسماء ). <hr>جعظ. [ ج َ ] ( ع مص ) راندن و بازداشتن. ( منتهی الارب ).</div>

جعظ. [ ج َ ] ( ع ص ) مرد دفزک متکبر بدخوی که وقت طعام خشم گیرد. ( منتهی الارب ). مردم بدخوی. ( مهذب الاسماء ). جعظ. [ ج َ ] ( ع مص ) راندن و بازداشتن. ( منتهی الارب ).

لغت نامه دهخدا

جعظ. [ ج َ ] (ع ص ) مرد دفزک متکبر بدخوی که وقت طعام خشم گیرد. (منتهی الارب ). مردم بدخوی . (مهذب الاسماء).

جعظ. [ ج َ ] (ع ص ) مرد دفزک متکبر بدخوی که وقت طعام خشم گیرد. (منتهی الارب ). مردم بدخوی . (مهذب الاسماء).

جعظ. [ ج َ ] (ع مص ) راندن و بازداشتن . (منتهی الارب ).

جعظ. [ ج َ ] (ع مص ) راندن و بازداشتن . (منتهی الارب ).