درم پیماینده وزان درم سنج
درم پیمای
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
درم پیمای. [ دِ رَ پ َ / پ ِ ] ( نف مرکب ) درم پیماینده. وَزّان. درم سنج. سنجنده. وزن کننده. شمارنده درم :
بطَرْف دیگر بگذر که خازنش بینی
نشسته از پی بخشیدنش درم پیمای.
بطَرْف دیگر بگذر که خازنش بینی
نشسته از پی بخشیدنش درم پیمای.
فرخی.
کلمات دیگر: