درم بخشنده بخشنده درم آنکه درم بخشد
درم بخش
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
درم بخش. [ دِ رَ ب َ ] ( نف مرکب ) درم بخشنده. بخشنده درم. آنکه درم بخشد :
تا درم خوار و درم بخش بودمرد سخی
تا درم جوی ودرم دوست بود مرد لئیم.
تا درم خوار و درم بخش بودمرد سخی
تا درم جوی ودرم دوست بود مرد لئیم.
فرخی.
کلمات دیگر: