میخ درم سر سکه
درم مهره
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
درم مهره. [ دِ رَ م ُ رَ / رِ ] ( اِ مرکب ) میخ درم. سرسکه. ( یادداشت مرحوم دهخدا ) :
بسازند و آرایش نو کنند
درم مهره بر نام خسرو کنند.
بسازند و آرایش نو کنند
درم مهره بر نام خسرو کنند.
فردوسی.
کلمات دیگر: