کلمه جو
صفحه اصلی

بلفاریت

لغت نامه دهخدا

بلفاریت. [ بْل ِ / ب ِ ل ِ ] ( فرانسوی ، اِ ) دراصطلاح پزشکی ، ورم عفونی پلک. ( فرهنگ فارسی معین ).

دانشنامه عمومی

پلک آماس یا بلفاریت (به انگلیسی: Blepharitis) التهاب پلک ها به ویژه در لبه آنهاست. این بیماری شایع بوده و ممکن است بر اثر یک عفونت خفیف میکروبی یا بیماری پوستی منتشر ایجاد شود.
«سایت بیمارستان چشم پزشکی نور». دریافت شده در ۲۲ سپتامبر ۲۰۰۹.
بلفاریت به دو شکل رخ می دهد: بلفاریت قدامی و بلفاریت خلفی. در بلفاریت قدامی قسمت جلویی و خارجی پلک که محل اتصال مژه هاست درگیر می شود. دو علت شایع بلفاریت قدامی عفونت های میکروبی (مانند استافیلوکوک) و سبوره هستند. در بلفاریت خلفی که ناشی از مشکلات غدد چربی پلک (غدد meibomian) است قسمت داخلی پلک گرفتار می شود. دو بیماری پوستی شایعی که سبب بلفاریت خلفی می شوند عبارتند از: آکنه روزاسه و شوره سر.
صرف نظر از نوع بلفاریت، علائم عبارتند از: خارش، سوزش، اشکریزش، احساس جسم خارجی، پوسته پوسته شدن (روی مژه ها و در گوشه چشم یا روی پلک)، خشکی و قرمزی لبه های پلک. ممکن است با کونژنکتیویت اشتباه می شود.
در صورتی که بلفاریت درمان نشود، در دراز مدت می تواند سبب ضخیم شدن لبه های پلک، متسع شدن مویرگ ها، تریکیازیس (رشد معکوس مژه ها به طرف داخل چشم)، ریزش مژه ها، اکتروپیون (برگشتن پلک به طرف خارج) و انتروپیون (برگشتن پلک ها به طرف داخل) شود. همچنین ممکن است منجر به عوارضی در ملتحمه و قرنیه گردد.


کلمات دیگر: