اسپ چنا. [ اَ پ َ چ َ ] ( اِ مرکب ) ( بمعنی آرزومند اسب ، یا خواستار داشتن اسب ) یکی از نامهای ایرانیان باستان. ( فرهنگ ایران باستان تألیف پورداود ج 1 ص 228 ).
