یورن اوتزن (به دانمارکی: Jørn Utzon) تلفظ دانمارکی(زاده ۹ آوریل ۱۹۱۸ - درگذشته ۲۹ نوامبر ۲۰۰۸) معمار دانمارکی یود. مشهورترین کار وی ساختمان اپرای بزرگ شهر سیدنی است. ساختمان بانک ملی شعبه دانشگاه تهران نیز از آثار اوست.
فرزند معمار شناخته شدهٔ کشتی در آلبورگ دانمارک از ۱۸ سالگی در طراحی کشتی با پدرش همکاری می کرد. در آکادمی هنرهای زیبای کپنهاگ در رشته معماری تحصیل کرد.
یورن اوتزن در سال ۱۹۱۸ در کپنهاگ به دنیا آمد. پدر او مدیر کارگاه کشتی سازی در شهر آلبورگ دانمارک و مهندس برجسته وسایل نقلیه دریایی بود. چند تن از خویشاوندان او قایقرانانی ماهر بودند و خود اوتزن نیز در جوانی به ملوان زبده ای تبدیل شد. شغل مورد نظر او تا سن حدود ۱۸ سالگی، افسری در نیروی دریایی بود. مقارن با همین زمان، در حالی که او هنوز در دبیرستان تحصیل می کرد، کمک به پدرش را در کارگاه کشتی سازی او، با بررسی طرح های جدید، ترسیم نقشه ها و ساختن ماکت ها آغاز کرد. این فعالیت امکان دیگری برای کارآموزی او فراهم کرد تا مانند پدرش، مهندس وسایل نقلیه دریایی شود. اما تجربیات جدید او در طول تعطیلات تابستان، نزد پدربزرگ و مادربزرگش، تأثیرات دیگری بر سرنوشت او گذاشت. اوتزن در آنجا دو هنرمند به نام های، Paul Schrøder و Carl Kyberg را ملاقات کرد که او را با هنر آشنا کردند. همچنین Einar Utzon-Frank، یکی از خویشاوندان پدری او که یک مجسمه ساز و همچنین استاد آکادمی سلطنتی هنرهای زیبا بود، بر او تأثیر گذاشت و باعث شد او به مجسمه سازی علاقه مند شود. زمانی کلیه شواهد حاکی از آن بود که اوتزن می خواهد هنرمند شود، اما دست آخر، او متقاعد شد که رفتن به مدرسه معماری می تواند بهترین مسیر حرفه ای برای او باشد. اگرچه نمره های نهایی او در دبیرستان، به ویژه در ریاضیات، ضعیف بودند، اما استعداد عالی او در طراحی دست آزاد به اندازه کافی قوی بود که او بتواند در امتحان ورودی آکادمی سلطنتی هنرهای زیبا در کپنهاگ پذیرفته شود.
زمانی که اوتزن در سال ۱۹۴۲ از آکادمی هنرهای زیبا فارغ التحصیل شد، مانند بسیاری از معماران آن زمان، به دلیل جنگ جهانی دوم، به کشور بی طرف سوئد گریخت که در آنجا او به خاطر طولانی شدن جنگ، در دفتر استکهلم Hakon Ahlberg مشغول کار شد. به دنبال آن، او به فنلاند رفت تا با آلوار آلتو کار کند. اوتزن همواره از آلوار آلتو، گونار اسپلوند و فرانک لوید رایت، به عنوان مهم ترین اشخاص تأثیرگذار بر کار شخصی خود یاد می کرد. او در طول دهه بعد سفرهای بسیاری انجام داد و از مراکش، مکزیک، ایالات متحده، چین، ژاپن، هند و استرالیا دیدن کرد و چنین مقدر بود که مقصد آخری، به عامل مهمی در زندگی وی تبدیل شود. او همچنین ساختمان بانک ملی ایران، شعبه دانشگاه تهران را در خیابان انقلاب تهران طراحی نموده است که اجرای آن در سال ۱۹۶۲ به پایان رسید.
فرزند معمار شناخته شدهٔ کشتی در آلبورگ دانمارک از ۱۸ سالگی در طراحی کشتی با پدرش همکاری می کرد. در آکادمی هنرهای زیبای کپنهاگ در رشته معماری تحصیل کرد.
یورن اوتزن در سال ۱۹۱۸ در کپنهاگ به دنیا آمد. پدر او مدیر کارگاه کشتی سازی در شهر آلبورگ دانمارک و مهندس برجسته وسایل نقلیه دریایی بود. چند تن از خویشاوندان او قایقرانانی ماهر بودند و خود اوتزن نیز در جوانی به ملوان زبده ای تبدیل شد. شغل مورد نظر او تا سن حدود ۱۸ سالگی، افسری در نیروی دریایی بود. مقارن با همین زمان، در حالی که او هنوز در دبیرستان تحصیل می کرد، کمک به پدرش را در کارگاه کشتی سازی او، با بررسی طرح های جدید، ترسیم نقشه ها و ساختن ماکت ها آغاز کرد. این فعالیت امکان دیگری برای کارآموزی او فراهم کرد تا مانند پدرش، مهندس وسایل نقلیه دریایی شود. اما تجربیات جدید او در طول تعطیلات تابستان، نزد پدربزرگ و مادربزرگش، تأثیرات دیگری بر سرنوشت او گذاشت. اوتزن در آنجا دو هنرمند به نام های، Paul Schrøder و Carl Kyberg را ملاقات کرد که او را با هنر آشنا کردند. همچنین Einar Utzon-Frank، یکی از خویشاوندان پدری او که یک مجسمه ساز و همچنین استاد آکادمی سلطنتی هنرهای زیبا بود، بر او تأثیر گذاشت و باعث شد او به مجسمه سازی علاقه مند شود. زمانی کلیه شواهد حاکی از آن بود که اوتزن می خواهد هنرمند شود، اما دست آخر، او متقاعد شد که رفتن به مدرسه معماری می تواند بهترین مسیر حرفه ای برای او باشد. اگرچه نمره های نهایی او در دبیرستان، به ویژه در ریاضیات، ضعیف بودند، اما استعداد عالی او در طراحی دست آزاد به اندازه کافی قوی بود که او بتواند در امتحان ورودی آکادمی سلطنتی هنرهای زیبا در کپنهاگ پذیرفته شود.
زمانی که اوتزن در سال ۱۹۴۲ از آکادمی هنرهای زیبا فارغ التحصیل شد، مانند بسیاری از معماران آن زمان، به دلیل جنگ جهانی دوم، به کشور بی طرف سوئد گریخت که در آنجا او به خاطر طولانی شدن جنگ، در دفتر استکهلم Hakon Ahlberg مشغول کار شد. به دنبال آن، او به فنلاند رفت تا با آلوار آلتو کار کند. اوتزن همواره از آلوار آلتو، گونار اسپلوند و فرانک لوید رایت، به عنوان مهم ترین اشخاص تأثیرگذار بر کار شخصی خود یاد می کرد. او در طول دهه بعد سفرهای بسیاری انجام داد و از مراکش، مکزیک، ایالات متحده، چین، ژاپن، هند و استرالیا دیدن کرد و چنین مقدر بود که مقصد آخری، به عامل مهمی در زندگی وی تبدیل شود. او همچنین ساختمان بانک ملی ایران، شعبه دانشگاه تهران را در خیابان انقلاب تهران طراحی نموده است که اجرای آن در سال ۱۹۶۲ به پایان رسید.
wiki: یورن اوتزان