بلندشدگی. [ ب ُ ل َ ش ُ دَ / دِ ] ( حامص مرکب ) حالت بلند شدن : کَبوة؛ بلندشدگی خدرک. ( منتهی الارب ). رجوع به بلند شدن و بلندشده شود.
