کلمه جو
صفحه اصلی

ابواحمد عبیدالله بن عبدالله بن طاهر

دانشنامه عمومی

عبیدالله بن عبدالله بن طاهر، یکی از امرای خاندان طاهری بود و در بغداد به عنوان شیخ و امیر به موقعیت برجسته ای رسید.
وی در سال ۲۳۳ هجری/۸۳۷ میلادی دیده به جهان گشود. در زمان امارت برادرش محمد بن عبدالله درانجام امور کشوری و لشکری به او کمک می کرد به همین دلیل جایگاه و منزلت والایی نزد برادرش پیدا کرد و باعث شد تا برادرش او را به عنوان جانشین خود منصوب کند. خلیفه معتضد نیز جانشینی او را تأیید کرد.در مقایسه با سایر اعضای خاندانطاهری موقعیت فرهنگی عبیدالله نسبت به موقعیت سیاسی او برجسته تر بود و از او به عنوان آخرین شخصیت معروف در زمینه ادبیات در نیمه دوم قرن سوم یاد می شود. عبیدالله همچنین دارای دیوان شعری بالغ بر صد ورق بوده است.اشعار او بیشتر در زمینه های :غزل، مدیحه سرایی، زهد، و… بوده است. در به کار بردن تشبیهات در شعر هم بسیار مهارت داشت.عبیدالله در حالی که خود شاعر بود و شعر نیکو می نوشت به اشعار دیگر شاعران نیز علاقه نشان می داد و شعرای دیگر وقتی برای او شعر می خواندند عبیدالله به آنها انعام می داد. او در زمان خلافت معتمد اندکی دچار تنگدستی شد و هنگامی که شعرا برای خواندن شعر و گرفتن انعام به خانهٔ وی مراجعه کردند او از خانه بیرون نیامد و شعرا برای او چنین نوشتند که:
وقتی کریم در حجاب باشد پس فضل کریم بر لئیم چیست
و عبیدالله در جواب نوشت:


کلمات دیگر: