ابوالعلای شوشتری

ابوالعلاء شوشتری یا بوالعلاء شُشتری شاعر ایرانی پارسی گوی (بی دیوان) سده ۴ هجری است. او در زمان سامانیان می زیست.
پیشاهنگان شعر پارسی (سده های سوم و چهارم و آغاز سدهٔ پنجم هجری)، به کوشش به کوشش محمد دبیرسیاقی.، تهران: انتشارات فراکلین، ۲۵۳۶ تاریخ وارد شده در |سال= را بررسی کنید (کمک)
معین، محمد (۱۳۶۳)، فرهنگ نامه فارسی جلد دوم، تهران: موسسه انتشارات امیرکبیر
تاریخ ادبیات صفا
کتاب اثرآفرینان جلد ششم
او در سدهٔ چهارم هجری زندگی می کرده است. اما اطلاعات زیادی از زندگی او در دسترس نیست. ممکن است به دلیل لقبش از اهالی شوشتر باشد، زیرا ضبط «شوشتری» با املای «ششتری» در گذشته رایج بوده است. همچنین اشعار فنی و مصنوع نیز سروده و در هزل پیشگام کسایی بود. ضمناً گمان می رود منظور از ابوالعلا در یکی از ابیات منوچهری همین ابوالعلاء ششتری باشد، زیرا او را در ردیف شعرای فارسی زبان آورده است:
همچنین رادویانی او را نویسنده کتابی درباره عروض می داند.
در لعت نامهٔ دهخدا نوشته شده است: «تنها در لغت نامه اسدی ابیات ذیل از او دیده می شود:» و سپس این بیت ها آمده است.