اندر نهادن

قرار دادن . گذاشتن . در درون چیزی گذاشتن .

اندرنهادن. [ اَ دَ ن ِ / ن َ دَ ] ( مص مرکب ) قرار دادن. گذاشتن. در درون چیزی گذاشتن. در داخل چیزی قرار دادن :
گر کسی بودی که زی توام بفکندی
خویشتن اندرنهادمی بفلاخن.- شمشیر اندرنهادن ؛ شمشیر کشیدن. با شمشیر حمله بردن : سپاه گروه گروه بر دشمن حمله کردند... خالد [ ابن ولید] شمشیر اندر نهاد و دشمن را همچنان بهزیمت اندر همی کشت. ( تاریخ بلعمی ).
برآهیخت شمشیر و اندر نهاد
گیا را ز خون بر سر افسر نهاد.آن ستونها بسوخت و مقدار پنجاه گز بیفتاد و مسلمانان شمشیر اندر نهادند و بسیار کس را بکشتند. ( تاریخ بخارا ). || در ابیات زیرحمله کردن است یا بحذف مفعول ( شمشیر ) :
پس اندرنهادند ایرانیان
بدان لشکر بی مر چینیان.در حصن بگرفت و اندرنهاد
سران را ز خون بر سر افسر نهاد.و رجوع به نهادن شود.