کلمه جو
صفحه اصلی

اخذاء

لغت نامه دهخدا

اخذاء. [ اِ ] (ع مص ) خوار و رام کردن . (تاج المصادر بیهقی ). مطیع کردن آدمی و رام کردن چاروا.

اخذاء. [ اُ خ َ ] (ع ص ، اِ) ج ِ اخیذ.

اخذاء. [ اِ ] ( ع مص ) خوار و رام کردن. ( تاج المصادر بیهقی ). مطیع کردن آدمی و رام کردن چاروا.
اخذاء. [ اُ خ َ ] ( ع ص ، اِ ) ج ِ اخیذ.
کلمات دیگر: