رشدی انور (به ترکی استانبولی: Rüştü Onur)، (٣ اگوست ١٩٢٠ دورک - ٢ دسامبر ١٩٤٢ استانبول) شاعر ترک که در ٢٢ سالگی بر اثر بیماری سل جان خود را از دست داد. در سال های بعد از مرگش داستان زندگی کوتاه و شعرهایش به همراه داستان زندگی و مرگ دوست و همراهش مظفر طیب اوسلو که از شاگردان شاعر ترک بهجت نجاتیگیل بوده اند، در قالب مجموعه های ادبی به نام «شاعران زونگولداغ» منتشر شد.زندگی وی در فیلمی به نام رویای یک پروانه بر روی پرده سینما به نمایش درآمده است.
از سال به بعد ۱۹۸۳ در محل تولدش دِورک به نام او، روز بزرگداشت برگزار می شود. در سال ۱۹۸۵ یکی از شعرهایش به نام «وداع» توسط موزیسین ثریا آکاش اجرا گردید.
رشدی انور قصد داشت در دوران زندگی اش مجله ای به نام «شهر» منتشر کند که موفق به انجامش نشد. از سال ۲۰۰۴، این نشریه به صورت ماهنامه، در دورک توسط شاعر ابراهیم تیگ در ۷۵ شماره منتشر می شود.
رشدی انور به همراه دوستش مظفر طیب اسلو، موضوع فیلم «رویای یک پروانه» ساخته یلماز اردوغان، که در ۲۲ فوریه ۲۰۱۳ به نمایش درآمد، شد. در این فیلم «مرت فرات» نقش انور را به عهده داشت.
در دانشگاه تازه تأسیس بولنت اجویت، سالن مطالعه ای به نام او نام گذاری شده است.
رشدی انور در ۳ اگوست ۱۹۲۰ در دِورِک متولد شد. مادرش فکریه و پدرش محمدامین انور نام داشت و معلم یک روستا بود. رشدی فرزند ارشد خانواده بود و دو برادر به نامهای حسین و سِفِت داشت.او در سال ۱۹۳۳ پس از اتمام تحصیلات ابتدایی در دورک، تحصیلات متوسطه خود را که در قسطمونی آغاز کرده و سپس به تحصیلاتش در دبیرستان محمت چلیکل زونگولداغ ادامه داد.
در ۱۹۳۸ به دلیل ابتلا به بیماری سل مجبور شد یک سال از مدرسه و آموزش فاصله بگیرد. به دلیل فاصله ای که از فضای آموزشی گرفته بود، پس بازگشت مجدد به تحصیل در سال بعد نیز موفق به ادامه تحصیل نشد. پس مدرسه را رها کرد و به عنوان دستیار مسئول مالی واردات در شرکت زغال سنگ ارگلی، مشغول به کار شد.
سال های ۱۹۴۲–۱۹۴۱ را در حالی که با شدت گرفتن بیماری اش بین کار و بیمارستان طی می کرد، به همراه بهجت نجاتیگیل که در دبیرستان چلیکل زونگولداغ به مدت یک سال معلم بود و دوست نزدیک شاعرش مظفر طیب اوسلو در روزنامه ها و مجله هایی که در زونگولداغ چاپ می شد و در مجموعه حضور (به ترکی استانبولی: Varlık) که در استانبول انتشار می یافت، شعر و نوشته هایش را منتشر کرد.
از سال به بعد ۱۹۸۳ در محل تولدش دِورک به نام او، روز بزرگداشت برگزار می شود. در سال ۱۹۸۵ یکی از شعرهایش به نام «وداع» توسط موزیسین ثریا آکاش اجرا گردید.
رشدی انور قصد داشت در دوران زندگی اش مجله ای به نام «شهر» منتشر کند که موفق به انجامش نشد. از سال ۲۰۰۴، این نشریه به صورت ماهنامه، در دورک توسط شاعر ابراهیم تیگ در ۷۵ شماره منتشر می شود.
رشدی انور به همراه دوستش مظفر طیب اسلو، موضوع فیلم «رویای یک پروانه» ساخته یلماز اردوغان، که در ۲۲ فوریه ۲۰۱۳ به نمایش درآمد، شد. در این فیلم «مرت فرات» نقش انور را به عهده داشت.
در دانشگاه تازه تأسیس بولنت اجویت، سالن مطالعه ای به نام او نام گذاری شده است.
رشدی انور در ۳ اگوست ۱۹۲۰ در دِورِک متولد شد. مادرش فکریه و پدرش محمدامین انور نام داشت و معلم یک روستا بود. رشدی فرزند ارشد خانواده بود و دو برادر به نامهای حسین و سِفِت داشت.او در سال ۱۹۳۳ پس از اتمام تحصیلات ابتدایی در دورک، تحصیلات متوسطه خود را که در قسطمونی آغاز کرده و سپس به تحصیلاتش در دبیرستان محمت چلیکل زونگولداغ ادامه داد.
در ۱۹۳۸ به دلیل ابتلا به بیماری سل مجبور شد یک سال از مدرسه و آموزش فاصله بگیرد. به دلیل فاصله ای که از فضای آموزشی گرفته بود، پس بازگشت مجدد به تحصیل در سال بعد نیز موفق به ادامه تحصیل نشد. پس مدرسه را رها کرد و به عنوان دستیار مسئول مالی واردات در شرکت زغال سنگ ارگلی، مشغول به کار شد.
سال های ۱۹۴۲–۱۹۴۱ را در حالی که با شدت گرفتن بیماری اش بین کار و بیمارستان طی می کرد، به همراه بهجت نجاتیگیل که در دبیرستان چلیکل زونگولداغ به مدت یک سال معلم بود و دوست نزدیک شاعرش مظفر طیب اوسلو در روزنامه ها و مجله هایی که در زونگولداغ چاپ می شد و در مجموعه حضور (به ترکی استانبولی: Varlık) که در استانبول انتشار می یافت، شعر و نوشته هایش را منتشر کرد.
wiki: رشدی انور