بپا ایستادن

برخاستن به خود برخاستن

بپا ایستادن. [ ب ِ دَ ] ( مص مرکب ) برخاستن. ( آنندراج ). به خود برخاستن. || پا گرفتن. || قائم و استوار شدن :
چو شیخ شهر ترا دید در نماز افتاد
دمی اگرچه بپا ایستاد باز افتاد.