( بپا اندر آمدن ) بزمین خوردن سرنگون افتادن
بپا اندر امدن
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
( بپا اندر آمدن ) بپا اندر آمدن. [ ب ِ اَ دَ م َ دَ ] ( مص مرکب ) بپای اندر آمدن. به زمین خوردن. سرنگون افتادن. لغزیدن و افتادن. ( از ناظم الاطباء ) ( آنندراج ) :
پسر برنشست از بر تخت اوی
بپای اندر آمد سر بخت اوی.
پسر برنشست از بر تخت اوی
بپای اندر آمد سر بخت اوی.
فردوسی.
کلمات دیگر: