جماء. [ ج َ م َءْ ] (ع مص ) خشمگین شدن . (از اقرب الموارد). خشم گرفتن . (منتهی الارب ).
جماء
لغت نامه دهخدا
جماء. [ ج َم ْ ما ] (ع ص ، اِ) هموار. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). || خود آهن . (منتهی الارب ). || همه . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد): جاؤوا جماء الغفیر؛ آمدند همه . (اقرب الموارد) (منتهی الارب ). || شاة جماء؛ گوسفند بی شاخ . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). || امراءة جماء العظام ؛زن فربه بسیارگوشت . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).
جماء. [ ج َ ] ( ع اِ ) کالبد. ( منتهی الارب ). شخص. ( اقرب الموارد ). شخص هر چیز و حجم آن. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). رجوع به جم ء شود.
جماء. [ ج َ ] ( ع مص ) گرد آمدن و انباشته شدن آب بر روی هم. ( از اقرب الموارد ).
جماء. [ ج َم ْ ما ] ( ع ص ، اِ ) هموار. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). || خود آهن. ( منتهی الارب ). || همه. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ): جاؤوا جماء الغفیر؛ آمدند همه. ( اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ). || شاة جماء؛ گوسفند بی شاخ. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). || امراءة جماء العظام ؛زن فربه بسیارگوشت. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ).
جماء. [ ج َم ْ ما ] ( اِخ ) موضعی است بر سه میل از مدینه. ( منتهی الارب ). از ناحیه عقیق بسوی جرف. ( معجم البلدان ).
جماء. [ ج َ م َءْ ] ( ع اِ ) کالبد. ( منتهی الارب ). شخص. ( اقرب الموارد ).
جماء. [ ج َ م َءْ ] ( ع مص ) خشمگین شدن. ( از اقرب الموارد ). خشم گرفتن. ( منتهی الارب ).
جماء. [ ج َ ] ( ع مص ) گرد آمدن و انباشته شدن آب بر روی هم. ( از اقرب الموارد ).
جماء. [ ج َم ْ ما ] ( ع ص ، اِ ) هموار. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). || خود آهن. ( منتهی الارب ). || همه. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ): جاؤوا جماء الغفیر؛ آمدند همه. ( اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ). || شاة جماء؛ گوسفند بی شاخ. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). || امراءة جماء العظام ؛زن فربه بسیارگوشت. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ).
جماء. [ ج َم ْ ما ] ( اِخ ) موضعی است بر سه میل از مدینه. ( منتهی الارب ). از ناحیه عقیق بسوی جرف. ( معجم البلدان ).
جماء. [ ج َ م َءْ ] ( ع اِ ) کالبد. ( منتهی الارب ). شخص. ( اقرب الموارد ).
جماء. [ ج َ م َءْ ] ( ع مص ) خشمگین شدن. ( از اقرب الموارد ). خشم گرفتن. ( منتهی الارب ).
جماء. [ ج َ ] (ع اِ) کالبد. (منتهی الارب ). شخص . (اقرب الموارد). شخص هر چیز و حجم آن . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). رجوع به جم ء شود.
جماء. [ ج َ ] (ع مص ) گرد آمدن و انباشته شدن آب بر روی هم . (از اقرب الموارد).
جماء. [ ج َ م َءْ ] (ع اِ) کالبد. (منتهی الارب ). شخص . (اقرب الموارد).
جماء. [ ج َم ْ ما ] (اِخ ) موضعی است بر سه میل از مدینه . (منتهی الارب ). از ناحیه ٔ عقیق بسوی جرف . (معجم البلدان ).
کلمات دیگر: