موضعی است میان مکه و مدینه
اثأبه
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
اثأبه . [ اَ ءَ ب َ ](ع اِ) واحد اَثاءَب . (منتهی الارب ). یک بن اَثأب .
اثأبة. [ اَ ءَ ب َ ] (اِخ ) موضعی است میان مکه و مدینه .
( اثأبة ) اثأبة. [ اَ ءَ ب َ ] ( اِخ ) موضعی است میان مکه و مدینه.
اثابه. [ اِ ب َ ] ( ع مص ) پرآب گردانیدن ( حوض )
- اثاب الحوض. ( منتهی الارب ). || پاداش دادن. ( تاج المصادر بیهقی ): اثابه اﷲ. ( منتهی الارب ). || بشتافتن. || فربه شدن پس از لاغری از مرض. || اعاده کردن چیزی. ( منتهی الارب ). || به اعتدال مزاج بازآمدن. به شدن از بیماری. ( تاج المصادر بیهقی ) ( منتهی الارب ).
اثأبه. [ اَ ءَ ب َ ]( ع اِ ) واحد اَثاءَب. ( منتهی الارب ). یک بن اَثأب.
اثابه. [ اِ ب َ ] ( ع مص ) پرآب گردانیدن ( حوض )
- اثاب الحوض. ( منتهی الارب ). || پاداش دادن. ( تاج المصادر بیهقی ): اثابه اﷲ. ( منتهی الارب ). || بشتافتن. || فربه شدن پس از لاغری از مرض. || اعاده کردن چیزی. ( منتهی الارب ). || به اعتدال مزاج بازآمدن. به شدن از بیماری. ( تاج المصادر بیهقی ) ( منتهی الارب ).
اثأبه. [ اَ ءَ ب َ ]( ع اِ ) واحد اَثاءَب. ( منتهی الارب ). یک بن اَثأب.
کلمات دیگر: