آنکه علامت می گذارد در جائی
محتجر
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
محتجر. [ م ُ ت َ ج ِ ] ( ع ص ) آنکه برگزیند حجره را برای خود و منار بر آن نصب کند تا دیگری در آن تصرف نکند. ( آنندراج ). کسی که نشان و علامت می گذارد در جائی و آن را برای خود بر می گزیند. ( ناظم الاطباء ).
کلمات دیگر: