<div class="boxBd">بن افکندن. [ ب ُ اَ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) پی افکندن. پی ریختن. ( یادداشت بخط مرحوم دهخدا ) : <br>همت او بر فلک ز فلخ بنا کرد<br>بر سر کیوان فکند بن پی ایوان.<div class="au">خسروانی.</div>رجوع به بن شود.<br>- بن افکندن سخن ؛ عنوان کردن. گفتن. ( یادداشت بخط مرحوم دهخدا ) : <br>بر رستم آمد بگفت آن سخن <br>که افکند پور سپهدار بن.<div class="au">فردوسی.</div>- بن افکندن نامه ؛ نوشتن آن. نامه کردن : <br>چو بشنید زیشان سپهبد سخن <br>یکی نامور نامه افکند بن.<div class="au">فردوسی.</div>و رجوع به بن شود.</div>

بن افکندن. [ ب ُ اَ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) پی افکندن. پی ریختن. ( یادداشت بخط مرحوم دهخدا ) : همت او بر فلک ز فلخ بنا کرد بر سر کیوان فکند بن پی ایوان. خسروانی. رجوع به بن شود. - بن افکندن سخن ؛ عنوان کردن. گفتن. ( یادداشت بخط مرحوم دهخدا ) : بر رستم آمد بگفت آن سخن که افکند پور سپهدار بن. فردوسی. - ب

لغت نامه دهخدا

<div class="boxBd">پی افکندن پی ریختن ٠</div>

فرهنگ فارسی

پیشنهاد کاربران

ز دستور پرسیم یکسر سخن<br>چو کاری نو افکند خواهیم بن. <br>فردوسی.<br>

ز دستور پرسیم یکسر سخن چو کاری نو افکند خواهیم بن. فردوسی.