برنگ برگ بید ٠ سبز ٠
بیدگون
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
بیدگون. ( ص مرکب ) ( از: بید + گون ) برنگ برگ بید. سبز :
چون پرند بیدگون بر روی پوشد مرغزار
پرنیان هفت رنگ اندرسر آرد کوهسار.
چون پرند بیدگون بر روی پوشد مرغزار
پرنیان هفت رنگ اندرسر آرد کوهسار.
فرخی.
پیشنهاد کاربران
چون پرند نیلگون هست ، نه بیدگون
کلمات دیگر: