جامه کم رنگ . جامه نیم رنگ .
ملهب
فرهنگ فارسی
لغت نامه دهخدا
ملهب. [ م ِ هََ ] ( ع ص ) به نهایت خوب صورت. ( منتهی الارب ). کسی که در نهایت خوب صورتی و نیکویی باشد. ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). || مرد بسیارموی. ( از اقرب الموارد ).
ملهب. [ م ُ ل َهَْ هََ ] ( ع ص ) جامه کم رنگ. ( منتهی الارب ). جامه نیم رنگ. ( ناظم الاطباء ). جامه ای که سرخ آن اشباع نشده باشد و رنگ پریده به نظر رسد. ( از اقرب الموارد ). || جامه سخت سرخ کرده. ( مهذب الاسماء ).
ملهب. [ م ُ هَِ ] ( ع ص ) اسب تیزرو غبارانگیز. ( از اقرب الموارد ). || افروزنده. ( یادداشت به خطمرحوم دهخدا ) ( منتهی الارب ). و رجوع به الهاب شود.
ملهب. [ م ُ ل َهَْ هََ ] ( ع ص ) جامه کم رنگ. ( منتهی الارب ). جامه نیم رنگ. ( ناظم الاطباء ). جامه ای که سرخ آن اشباع نشده باشد و رنگ پریده به نظر رسد. ( از اقرب الموارد ). || جامه سخت سرخ کرده. ( مهذب الاسماء ).
ملهب. [ م ُ هَِ ] ( ع ص ) اسب تیزرو غبارانگیز. ( از اقرب الموارد ). || افروزنده. ( یادداشت به خطمرحوم دهخدا ) ( منتهی الارب ). و رجوع به الهاب شود.
ملهب . [ م ِ هََ ] (ع ص ) به نهایت خوب صورت . (منتهی الارب ). کسی که در نهایت خوب صورتی و نیکویی باشد. (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || مرد بسیارموی . (از اقرب الموارد).
ملهب . [ م ُ ل َهَْ هََ ] (ع ص ) جامه ٔ کم رنگ . (منتهی الارب ). جامه ٔ نیم رنگ . (ناظم الاطباء). جامه ای که سرخ آن اشباع نشده باشد و رنگ پریده به نظر رسد. (از اقرب الموارد). || جامه ٔ سخت سرخ کرده . (مهذب الاسماء).
ملهب . [ م ُ هَِ ] (ع ص ) اسب تیزرو غبارانگیز. (از اقرب الموارد). || افروزنده . (یادداشت به خطمرحوم دهخدا) (منتهی الارب ). و رجوع به الهاب شود.
پیشنهاد کاربران
ای آنکه گرفت شربت ازمشرب ما
مستی گردد که روز بیند شب ما
ای آنکه گریخت از در مذهب ما
گوشش بکشد فراق تا ( ملهب ) ما
( مولانا )
مستی گردد که روز بیند شب ما
ای آنکه گریخت از در مذهب ما
گوشش بکشد فراق تا ( ملهب ) ما
( مولانا )
کلمات دیگر: