کلمه جو
صفحه اصلی

مصغی

فرهنگ فارسی

میل کننده کسی که گوش می دهد

لغت نامه دهخدا

مصغی. [ م ُ غا ] ( ع ص ) مایل شده به طرفی : هو مصغی اناؤه ؛ درباره کسی گویند که از بهره و نصیب وی کم کرده باشند. ( از منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ).

مصغی. [ م ُ ] ( ع ص ) میل کننده. ( از منتهی الارب ). کسی که گوش می دهد. ( ناظم الاطباء ).

مصغی . [ م ُ ] (ع ص ) میل کننده . (از منتهی الارب ). کسی که گوش می دهد. (ناظم الاطباء).


مصغی . [ م ُ غا ] (ع ص ) مایل شده به طرفی : هو مصغی اناؤه ؛ درباره ٔ کسی گویند که از بهره و نصیب وی کم کرده باشند. (از منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).



کلمات دیگر: